Γράφει ο Αντρέας Γεωργίου

Κάθε χρόνο, με αφορμή τους εορτασμούς των εθνικών επετείων και των καθιερωμένων παρελάσεων, γινόμαστε μάρτυρες ατελείωτων συζητήσεων περί της «πατριωτικής ευαισθησίας», για ένα θεσμό, που κατά την ταπεινή μου γνώμη (αλλά και πολλών ακόμα), είναι παρωχημένος και παραπέμπει σε στρατιωτικά καθεστώτα και μιλιταριστικά πρότυπα…

Στο ερώτημα «γιατί πρέπει κάθε 28η Οκτωβρίου ή 25η Μαρτίου κλπ να γίνονται παρελάσεις;», απάντηση δεν υπάρχει… Ακόμα και οι πιο ένθερμοι υποστηρικτές αυτών, απαντούν χωρίς ουσιαστικά επιχειρήματα.

Οι παρελάσεις εδώ και χρόνια έχουν καταργηθεί στο σύνολο σχεδόν της Ευρωπαϊκής Ηπείρου. Στην χώρα μας, δυστυχώς ακόμα, παραμένουμε προσκολλημένοι στις «φιέστες» που δήθεν ανυψώνουν την εθνική μας υπερηφάνεια και που ουσιαστικά εξυπηρετούν άλλες σκοπιμότητες όπως για παράδειγμα την κατακόρυφη άνοδο του κακώς εννοούμενου «εθνικισμού», τη ξενοφοβία και το ρατσισμό…

Μέχρι πότε όμως θα μας συντηρούν ως κοινωνία μόνο τα «περασμένα μεγαλεία»; Ασφαλώς την ιστορία οφείλουμε να την γνωρίζουμε και να την τιμούμε όπου χρειάζεται. Όμως αυτό μπορεί να γίνεται μέσα από σωστά οργανωμένες εκδηλώσεις, οι οποίες πρωτίστως θα έχουν εκπαιδευτικό χαρακτήρα. Μέχρι εκεί…

Οι «πασαρέλες», που συν τοις άλλοις κοστίζουν ένα κάρο χρήματα (3 εκατ. ευρώ στοίχιζαν μέχρι και φέτος οι δύο στρατιωτικές παρελάσεις, σύμφωνα με στοιχεία του ΓΕΕΘΑ), δεν έχουν να προσφέρουν απολύτως τίποτα στην ιστορία αυτού του τόπου. Τουναντίον, σε κάποιες περιπτώσεις, ίσως και να την απλοποιούν ή και να την παραποιούν. Επιπλέον, γιατί η Ελληνική οικογένεια, εν μέσω κρίσης, θα πρέπει να ξοδεύει για κάθε στολή παρέλασης κάποιες δεκάδες ευρώ;

Γιατί θα πρέπει μαθητές και μαθήτριες να υποχρεώνονται σ’ αυτή την κακόγουστη διαδικασία που έτσι κι αλλιώς δεν την αποδέχονται; Ο θεσμός των παρελάσεων πρέπει επιτέλους να αναθεωρηθεί. Ήρθε η ώρα να αναζητήσουμε και να εφαρμόσουμε νέες εκφράσεις τιμής στους ήρωες της ιστορίας μας.

Εφημερίδα “Πνοή της Λέρου”