Υπάρχουν άνθρωποι που, όσο μακριά κι αν φτάσουν, κρατούν πάντα μέσα τους τη γειτονιά που τους μεγάλωσε. Ένας από αυτούς είναι ο Ευάγγελος Ασβεστάς, το “παιδί” από την Καμάρα της Λέρου, που μαζί με τον αδελφό του, Μανώλη, κατάφεραν με δουλειά, επιμονή και πίστη να διαγράψουν μια σπουδαία πορεία στον χώρο των κατασκευών στον Πειραιά.

Η ζωή τους θα μπορούσε να είναι σενάριο ελληνικής ταινίας. Από τα παιδικά χρόνια στη Λέρο, στις δυσκολίες, στις αγωνίες, στα όνειρα και τελικά στην καταξίωση. Μόνο που σε αυτή την ιστορία, η επιτυχία δεν έσβησε τη μνήμη. Αντίθετα, την έκανε πιο δυνατή.

Η εντυπωσιακή ανακαίνιση της εκκλησίας των Αγίων Σαράντα στην Καμάρα είναι μια βαθιά προσωπική ανάγκη. Μια κίνηση αγάπης προς τη γειτονιά που τον μεγάλωσε, τον έμαθε να αντέχει, να επιμένει και να ονειρεύεται καλύτερες μέρες για τον ίδιο και την οικογένειά του.

Μιλώντας στο Leros News και τον Νίκο Ιγνατίδη, ο Ευάγγελος Ασβεστάς άνοιξε την καρδιά του και μίλησε με λόγια γεμάτα συγκίνηση, πίστη και ευγνωμοσύνη:

«Η ανακαίνιση της εκκλησίας της γειτονιάς μου είναι μια δική μου εσωτερική ανάγκη για τα εφόδια που μου έδωσε όταν ήμουν παιδί. Δεν μπορούμε να ξεχνάμε από πού ξεκινήσαμε, ποιοι ήμασταν και πού καταλήξαμε.

Με τον αδελφό μου Μανώλη ξέραμε ότι όσα πετύχαμε είχαν πάντα τη σφραγίδα της Παναγίας του Κάστρου και των Αγίων Σαράντα, που έδωσαν τη δύναμη σε δύο παιδιά να πετύχουν σε μια μεγαλούπολη.

Αισθάνομαι υπερήφανος που μαζί με τη σύζυγό μου, Φωτεινή, τον στρατηγό της ζωής μου, καταφέραμε αυτά τα ιδανικά να τα περάσουμε και στα παιδιά μας. Καταφέραμε σαν οικογένεια να ζούμε ταπεινά και πάντα με το βλέμμα στον συνάνθρωπό μας. Αυτές τις αξίες δεν θα τις αποχωριστούμε ποτέ.

Η Καμάρα, η γειτονιά μου, τα παιδικά μου χρόνια, ήταν πάντα εικόνα δύναμης και έμπνευσης. Η ανακαίνιση αυτή ήταν το ελάχιστο που θα μπορούσα να κάνω για να πω ένα ευχαριστώ από καρδιάς για όσα έζησα εκείνα τα χρόνια, τα αξέχαστα, τα χρόνια που μας έκαναν αυτό που είμαστε σήμερα».

Η δωρεά του Ευάγγελου Ασβεστά στην εκκλησία των Αγίων Σαράντα είναι κάτι περισσότερο από ένα έργο ανακαίνισης. Είναι επιστροφή στη ρίζα. Είναι ένα ευχαριστώ στη γειτονιά, στους ανθρώπους, στις μνήμες και στην πίστη που τον συνόδευσαν σε όλη του τη διαδρομή.

Γιατί τελικά, η πραγματική επιτυχία δεν είναι μόνο να φτάσεις ψηλά. Είναι να μπορείς, όταν φτάσεις, να κοιτάς πίσω με ευγνωμοσύνη και να δίνεις πίσω στον τόπο που σε έμαθε να πετάς.