Η (πραγματική) ζωή μιας πολύτεκνης οικογένειας στη Λέρο

Πρώτη ήρθε η Αγάπη, ακολούθησε η Θαλασσινή, ο Κωνσταντίνος και ο μικρός Νικήτας που ακόμα δεν έχει σαραντίσει.

Τέσσερα παιδιά, ένα διαμέρισμα στην Αθήνα και η αίσθηση ότι κάτι δεν τους χωράει, τους οδήγησε στο σπίτι τους, τη Λέρο.

«Ο Παναγιώτης αποζητούσε τη ζωή στη φύση. Νιώθαμε να “φυλακίζουμε” τα παιδιά μας στους τέσσερις τοίχους ενός διαμερίσματος. Δεν ήταν ελεύθερα να παίξουν, να τρέξουν.

Ήμουν έγκυος στο τέταρτο παιδί μας όταν πήραμε την απόφαση να μετακομίσουμε», αναφέρει στο ΒΗΜΑ η Σοφία Μαζιώτη Ταχλιαμπούρη. Δεν ήταν τόσο απόφαση, όσο ανάγκη. Το καλοκαίρι του 2025 πήγαν διακοπές στο νησί και από τότε δεν ξανάφυγαν.

«Η αλήθεια είναι ότι μέσα μου το σκεφτόμουν πολλά χρόνια ότι θέλω να φύγω από την Αθήνα και πρέπει να το τολμήσω. Ήταν πιο πολύ συναισθηματικοί οι λόγοι που με κρατούσαν. Οι γονείς μου και η αδερφή μου με την οποία είμαστε πάρα πολύ δεμένες, έμειναν πίσω.

Αυτός ήταν ο μοναδικός λόγος που δεν το τολμούσα. Είπαμε “δεν βρίσκουμε ένα σπίτι να το ξεκινήσουμε; Να δούμε πως θα πάει, ας πούμε δοκιμαστικά”».

Το σπίτι βρέθηκε και χωρίς καμία μεγάλη οργάνωση, η μετοίκηση είχε γίνει από σκέψη, απτή πραγματικότητα. «Νοικιάσαμε το σπίτι και μετά αρχίσαμε να τηλεφωνούμε στα σχολεία στην Αθήνα και λέγαμε ότι θα κάνουμε μεταγραφή στη Λέρο.

Εκείνη έχει σπουδάσει κοινωνική λειτουργός και ο άντρας της στο Γεωπονικό Πανεπιστήμιο χωρίς όμως να έχει δουλέψει στην Αθήνα στο αντικείμενό του. Η μετακόμιση στο νησί ήταν μία ευκαιρία να ασχοληθεί επαγγελματικά με τις σπουδές του, αλλά να έρθει και κοντά στη θάλασσα την οποία λατρεύει.

«Ήμασταν πραγματικά στον αέρα, αλλά το είχαμε πάρει απόφαση. Το ότι βρεθήκαμε στη Λέρο, τόπο καταγωγής του Παναγιώτη, έναν τόπο που ξέραμε και μας ήξερε, έπαιξε σημαντικό ρόλο. Όπως επίσης και το γεγονός ότι ο πεθερός μου είναι ο παιδίατρος του νησιού. Με τρία παιδιά κι ένα στην κοιλιά, ένιωθα μια παραπάνω ασφάλεια να ξέρω ότι αν χρειαστούμε γιατρό θα τον έχουμε».

Η ζωή σε ένα ακριτικό νησί έχει ομορφιά, έχει και αβεβαιότητες.«Υπάρχουν πρακτικές δυσκολίες. Ένα παράδειγμα είναι η περίοδος της εγκυμοσύνης μου.

Κάθε τρεις μήνες έπρεπε να ταξιδεύω στην Αθήνα για εξετάσεις. Πλοίο έχει τρεις φορές την εβδομάδα, αν το επιτρέπει ο καιρός. Όταν μπήκα στον μήνα μου έφυγα με τα τρία παιδιά και ήρθαμε στην Αθήνα για να γεννήσω».

Η απόφαση να γίνουν γονείς σε μικρή ηλικία ήρθε φυσικά, οργανικά. Κοινή επιθυμία. «Μεγαλώσαμε και οι δύο σε πολύ αγαπημένα οικογενειακά περιβάλλοντα. Οι αναμνήσεις μας περιλάμβαναν πολύ όμορφες οικογενειακές στιγμές. Υπήρχε αγάπη κι έτσι νομίζω θελήσαμε κι εμείς να κάνουμε νωρίς οικογένεια και να ζήσουμε τις ίδιες στιγμές με τα παιδιά μας».

Δεν εθελοτυφλεί. Οι εποχές ήταν και παραμένουν δύσκολες, όμως το ζητούμενο για τον καθένα είναι οι προτεραιότητες που βάζει. «Η δική μου ανάγκη και επιθυμία ήταν να κάνω οικογένεια και παιδιά. Κάποια άλλη γυναίκα μπορεί να επιλέξει κάτι διαφορετικό για τη ζωή της. Είναι καθαρά προσωπικό θέμα».

Τα έξοδα, εκ των πραγμάτων, πολλά. Πώς μπορεί να αντέπεξέλθει μια πολύτεκνη οικογένεια στα καθημερινά βάρη; «Κάναμε και κάνουμε μια πολύ απλή ζωή. Είχαμε ξεκαθαρίσει από την αρχή ότι θέλουμε μια μεγάλη οικογένεια.

Δεν είμαστε το ζευγάρι που θα πάει ταξίδια στο εξωτερικό ή θα φάει σε ακριβά εστιατόρια ή θα αγοράσει ακριβά ρούχα και παπούτσια. Ζούμε, από επιλογή, πολύ λιτά. Βέβαια, με τέσσερα παιδιά δεν μπορείς να κάνεις πολυτέλειες, δεν βγαίνει αλλιώς.

Η αλήθεια είναι ότι τα έξοδά μας, τώρα που μεγαλώνουν τα παιδιά, αυξάνονται. Στη Λέρο έχουμε τις κοτούλες μας, έχουμε τον λαχανόκηπό μας, καλλιεργούμε τα δικά μας φρούτα, ο άντρας μου ψαρεύει οπότε έχουμε το ψαράκι μας. Είναι κι αυτός ένας λόγος για να φύγεις από την Αθήνα. Όντως τα έξοδα που κάναμε στο σούπερ μάρκετ ήταν πολλά παραπάνω.

Στο νησί έχουμε τα δικά μας προϊόντα, έχουμε όμως και τη βοήθεια της οικογένειας αλλά και των συντοπιτών μας. Βλέπουν πολύτεκνη οικογένεια και προσφέρουν τη βοήθειά τους. Από ένα σακί πατάτες κι ένα ταψί φαγητό μέχρι τα ρούχα των παιδιών».

Η Σοφία ή “the.goose.mama” όπως τη γνωρίζουν πολλοί από το προφίλ της στο Instagram, μετρά κοντά 20 χιλιάδες ακόλουθους οι οποίο βλέπουν στιγμές της οικογένειας στο νησί, με διάθεση ρομαντική.

«Δεν μου άρεσαν όσα έβλεπα στο Instagram. Πολύ σκοτάδι κι άσχημες ειδήσεις. Σκέφτηκα “δεν μπορεί να υπάρχει μόνο αυτή η πλευρά”. Έτσι, ξεκίνησα τον λογαριασμό, θέλοντας να δείξω κάτι άλλο: αισιοδοξία, ηρεμία, χαρά. Την ανταπόκριση, ούτε την περίμενα, ούτε την κυνήγησα. Ήρθε μόνη της και φυσικά χαίρομαι για αυτό».

Η ζωή με τέσσερα παιδιά δεν είναι όμως μόνο όμορφες εικόνες. Η Σοφία, θέλει να το ξεκαθαρίσει. «Μου λένε πολλές μαμάδες “τι ήρεμα που είναι τα παιδιά σου, τι ευλογημένες στιγμές”.

Δεν είναι πάντα έτσι. Το ότι προβάλλω αυτές τις εικόνες στα social media δεν σημαίνει ότι τα παιδιά μου δεν κλαίνε, δεν τσακώνονται, εγώ δεν χάνω την ψυχραιμία μου, δεν κουραζόμαστε. Η ζωή μας δεν είναι μόνο υπέροχες στιγμές, υπάρχουν και δυσκολίες».

Πρόσφατη δημοσκόπηση της Ανωτάτης Συνομοσπονδίας Πολυτέκνων Ελλάδος, σε συνεργασία με την ALCO, κατέδειξε ότι η τρέχουσα δημογραφική νομοθεσία απέχει πάρα πολύ από την ενδυνάμωση της θέσης των πολυτέκνων στην κοινωνία.

Είναι χαρακτηριστικό ότι το 97% των πολυτέκνων του δείγματος δήλωσε ότι η στήριξη του κράτους είναι ανεπαρκής και το 70% ότι το επίδομα τέκνου είναι απολύτως κρίσιμο για την κάλυψη του μηνιαίου κόστους διαβίωσης.

«Η κρατική στήριξη είναι ανεπαρκής. Το επίδομα που παίρνουμε σε σχέση με τα πραγματικά έξοδα των παιδιών δεν καλύπτει τις ανάγκες τους».

Το 73% έχουν βιώσει αρνητικές διακρίσεις, λόγω του ότι έχουν 4 ή περισσότερα παιδιά. Η Σοφία βρέθηκε ποτέ αντιμέτωπη με τέτοιου είδους διακρίσεις; «Να πούμε την αλήθεια. Υπάρχει. Όταν ήμουν έγκυος στο τρίτο παιδί, ο κόσμος με κοιτούσε κάπως. Όταν πια ήρθε το τέταρτο, άκουσα “θα είναι πολύ δύσκολο, πόσο θα αντέξεις;”

Υπήρξαν και κάποια επικριτικά βλέμματα, ίσως επειδή στην Ελλάδα θεωρείται ότι το “φυσιολογικό” είναι μέχρι δύο παιδιά. Βέβαια, υπάρχει κι ένας ηλικιακός ρατσισμός.

Εγώ το πρώτο μου παιδί το έκανα στα 23 και μου έλεγαν “βιάστηκες, δεν πρόλαβες να ευχαριστηθείς τη ζωή σου”. Αντίστοιχα βέβαια γυναίκες μεγαλύτερης ηλικίας ακούνε “μεγάλωσες, πότε θα κάνεις παιδί;”. Ό,τι και να κάνεις θα σε σχολιάσουν».

Η Σοφία και ο Παναγιώτης μπορεί να ήταν μικροί όταν αποφάσισαν να γίνουν γονείς όμως η απάντηση στο επικριτικό «δεν προλάβατε να χαρείτε τη ζωή σας” είναι για εκείνους ξεκάθαρη.