Στη χώρα μας δυστυχώς δεν υπάρχει (όπως και σε πολλά άλλα ζητήματα) ενιαία και μακροπρόθεσμη πολιτική για τον Τουρισμό που αποδεδειγμένα αποτελεί τη βαριά Βιομηχανία μας. Οι κινήσεις που γίνονται είναι αποσπασματικές και έχουν βραχυπρόθεσμους στόχους τόσο σε Πανελλήνιο όσο και σε τοπικό επίπεδο.

Στην πραγματικότητα οι κινήσεις που γίνονται μοιάζουν περισσότερο με σπασμωδικές αντιδράσεις σε κινήσεις άλλων με στόχο να μην αφανιστεί ο Τουρισμός, παρά με προγραμματισμένες κινήσεις με στόχο το μέλλον.

Με τον Τουρισμό από τη σκοπιά της χάραξης πολιτικής στην Ελλάδα ασχολείται πλέον το Υπουργείο Τουρισμού, οι Περιφέρειες, οι Νομαρχίες, οι Δήμοι και δεν ξέρω πόσες άλλες ενώσεις, σωματεία και οργανώσεις. Πιστεύει κανείς ότι όλοι αυτοί έχουν κάποιον κοινό μπούσουλα; Μπορεί κανείς να πιστέψει ότι οι κινήσεις τους είναι συντονισμένες και όχι μεμονωμένες; Η άποψη μου βέβαια είναι ότι έχουν πολύ μεγαλύτερη αξία οι άνθρωποι και όχι τα πόστα. Ένας σωστός άνθρωπος σε μια θέση κλειδί μπορεί να κάνει τη διαφορά. Όμως υπάρχουν άραγε «ειδικοί» ή «ειδήμονες» του Τουρισμού; Ποιοι είναι αυτοί και που βρίσκονται;

Κοιτάζοντας γύρω μου βλέπω πολύ κόσμο να ασχολείται με τον Τουρισμό από θεσμοθετημένα πόστα. Υπάρχουν λοιπόν πολλοί στρατηγοί. Όλοι αυτοί όμως, για διάφορους λόγους, κινούνται ανεξάρτητα. Ο καθένας προσπαθεί να υπερφαλαγγίσει τον άλλον, προσπαθεί να περάσει «το δικό του». Όλοι κινούνται χωρίς κάποιο κοινό στόχο, δεν έχουν δηλαδή κανέναν αρχιστράτηγο να τους καθοδηγήσει. Λόγω αυτής της κατάστασης, δεν υπάρχουν και άνθρωποι πρόθυμοι να τους ακολουθήσουν και να τους βοηθήσουν στο έργο τους.

Δεν υπάρχουν δηλαδή ούτε στρατιώτες. Επειδή βέβαια οι στρατηγοί δεν κέρδισαν μόνοι τους κανέναν πόλεμο η κατάσταση πρέπει να αλλάξει. Δεν θα ασχοληθώ με το προφίλ που πρέπει να έχουν οι άνθρωποι που πρέπει να κατέχουν τις θέσεις κλειδιά του Τουρισμού (και όλες τις θέσεις κλειδιά γενικά) γιατί όλοι γνωρίζουμε ποια είναι αυτά τα χαρακτηριστικά. Το μόνο που θα τονίσω είναι ότι οι άνθρωποι αυτοί πρέπει επιτέλους να συνεννοηθούν.

Ο καθένας πρέπει να ασχολείται με το κομμάτι που του αναλογεί και μόνο. Το Υπουργείο, οι Νομαρχίες και οι Δήμοι πρέπει να δημιουργούν τις συνθήκες και οι επαγγελματίες να τις εκμεταλλεύονται. Όλα όμως πρέπει να κινούνται με έναν συγκεκριμένο στόχο. Δεν νοείται για παράδειγμα Τουριστική προβολή Νομαρχίας που να μη λαμβάνει υπόψη τις κατευθύνσεις για την γενικότερη Τουριστική προβολή της Ελλάδας, ή τουριστική προβολή Δήμου που να μην εντάσσεται στη φιλοσοφία της προβολής ενός Νομού από τη Νομαρχία. Όλα αυτά βέβαια προϋποθέτουν ότι κάποιες αποφάσεις παίρνονται από κοινού και με συνεννόηση, πράγμα για το οποίο αμφιβάλλω αν γίνεται σήμερα.

Χ. Κοκκώνης

Πρόεδρος Δημοτικής Επιτροπής Τουρισμού